Sabrani tekstovi u knjizi, lirske proze, lirske reminiscencije, meditativno ispovedne pripovetke, naracija prošarana esejističkim zapisima na najbolji način ilustruju dva ključna postupka u Isidorinoj narativnoj umetnosti: karakterološki kroki-prozni zapis ili fragment i filozofska priča, odnosno jedinstvo banalnog i filozofskog kao prozni izraz.